سردبیر فحشنامه (فصلنامه) تاریخ معاصر آقای موسی فقیه حقانی پاسخ دهد
دشمنی آشکار و بی پرده با ایران و ایرانی، فارسها و زبان فارسی
عنوان فوق، تیتری است که فصلنامه (فحشنامه)ی تاریخ معاصر برای توهین به حسین دوزگون، شاعر معاصر آذربایجان انتخاب کرده است تا بتواند زشتترین کلمات مبتذل تاریخ معاصر ایران را نثار این شاعر استاد بکند. از جمله دلایلی که برای اثبات ادعای فوق از طرف فحشنامهی تاریخ معاصر آورده شده است، ترجمهی رنگ و رو باختهی دو مصراع از هر کدام از سه قطعه زیباترین شعرهای عاشقانهی حسرت آمیز حسین دوزگون در کتاب «زنگان لوحهلری» است. این سه قطعه شعر را در اینجا نقل میکنم و از سردبیر فحشنامهی تاریخ معاصر آقای موسی فقیه حقانی میپرسم در کجای این شعرها دشمنی با ایران و ایرانی و فارسها و فارسی تبلیغ شده است؟ آیا این شعرهای زیبا که ورد زبان ما آذربایجانیان است، اوج مردم گرایی و وطندوستی شاعر را نشان نمیدهد؟
یارا قالیبدیر
قارانلیقدا یامان سؤندۆ چیراغیم،
یانیلدیم، ییخیلدیم، اوچدو دایاغیم.
قیزیل اؤزه ن کسمه منیم قاباغیم،
سولاریندا قیزیم سارا قالیبدیر.
قاراقوشلو، طاریملی نازلی گؤزهل،
سنه یازدیم یۆز گرایلی، یۆز غزل.
دردیمی سؤیلردیم اؤزۆنه ازل،
سؤیله بو درده بیر چارا قالیبدیر؟
اسگیلتمه اؤزنۆ باتیرما آدین،
قوی بیر داملا دادیم درمانین دادین.
قلبیمیزده، گؤزهل! بو نامرد یادین،
وورمامیش اوخونو هارا قالیبدیر؟
بؤیۆک خطر ائتدیم سنه وورولدوم،
عشقین دریاسینا دۆشدۆم، دورولدوم.
گؤزهل رحم ائت، یول گئتمکدن یورولدوم،
گؤزلریم آغیندا قارا قالیبدیر.
یالقیز قویدون منی جانسیز جانانسیز،
یاشایا بیلمهرم آذربایجانسیز.
گل ترک ائتمه سن یانیمی درمانسیز،
دۆزگۆنۆن قلبینده یارا قالبیدیر.
* * * * * * * *
دار القرآن
قرآن تعلیم وئرهن، قرآن اؤیرهدن،
«خَیْرُکُم » آدلانمیش قرآن دیلیله.
دۆنیانی دولدورموش قرآن نغمهسی،
تۆرک ۆن همّتیله، تۆرکۆن الیله.
مؤثر ائتگیلن اؤز ارادهوی،
بو دارِ دۆنیانین دؤرد بوجاغیندا.
سنه قرآن وئرمیش عزم و اراده،
ساخلا یانار اودون اؤز اوجاغیندا.
بوگۆن آلدیم خبر ائلدن - طایفادان،
زنگان دا آچیلمیش بیر دار القرآن .
حکمت مرکزینه یئنه دؤنهجک،
قرآنین عطریله دولاجاق زنگان .
آیریلما وطنداش سن اؤز اصلیندن،
گؤر نه گۆنه قالدی آیریلدی دۆزگۆن.
اؤیۆنمه هر یئتن عجم - اوباشا،
اصالتینه، اؤز دینینه اؤیۆن.
از یک شعر دیگر دکتر صدیق، ترجمه ی رنگ و رو باخته ای به صورت زیر درآورده و آن را مصداق دشمنی شاعر با «ایران و ایرانی، فارس و فارسی» جا میاندازد:
چه چیزت از دشمن و بیگانه کمتر است؟
باور کن به داراییات، باور کن به قدرتت. (صفحه 125 فحشنامه)
اصل شعر چنین است:
یاددان اجنبیدن نهیین اسگیکدیر؟
وارلیغین وار اینان، گوجون وار اینان.
و شعر دیگر را چنین ترجمه کرده است:
دشمن حیله کرد، دشمن مکر کرد
روح مقدس تو را از دستم گرفت.
صورت کامل این شعر چنین است:
سنین تاریخینی کیمسه یازمادی،
اۆرهگیم اوجوندا نیسگیلین قالدی.
یاد حیله ائیلهدی، یاد مکر قیلدی،
مقدس روحونو الیمدن آلدی.
بیری تاریخینده یوخ هنر دئدی،
«بیری باران دئدی، بیری خر دئدی.» [1]
بیری گنجلرینه گؤر نهلر دئدی.
هر سؤیۆش ائشیتدیم گۆنۆم قارالدی.
زنگان ، ای قامتی توپراغا دۆشن،
آسلانلارا وطن، نرلره وطن.
چلبی اوغلونو بئجردن سن سن،
قالخ یاد منی یامان گۆنلره سالدی.
بۆتۆن شرقه حکمت شعاسی ساچان،
ایرانا فلسفه قاپیسی آچان.
سؤیله گلهجکسن اؤزۆنه هاچان؟
بو حالینی گؤردۆم قلبیم دارالدی.
قاراقوشون دۆشۆب یئره بایراغی،
هیدجین اویلاغین آلیبدیر یاغی.
علمین قایناغیسان، حکمت بولاغی،
توپراغینی اؤپن، فیکرته دالدی.
کۆچهلرین گزدی، دۆزگۆن آغلادی،
سۆز قوشدو، شعر یازدی، اۆرهك داغلادی.
سنه بیر دسته گۆل - چیچک باغلادی،
اونو دا دار گؤز یاد الیندن آلدی.
البته نویسندهی مکار مقاله، برای طفره رفتن از ذکر نمونههای دیگر از اشعار استاد که به صورت یک کتاب حجیم 600 صفحهای در مضامین اجتماعی، فرهنگی، مبارزاتی، تغزلی و وطنی سروده و چاپ شده است، ذکر میکند که اینها فقط نمونههایی از اشعار است و فرصت و مجالی برای ارائهی نمونههای دیگر از اشعار نیست.
فحشنامهی تاریخ معاصر بیتربیتیهای خود را همچنان با گزینش و ترجمههای ناشیانه و تحریف شده از اشعار شاعر ادامه میدهد و در آخر نصیحت میکند و میگوید که تلاش برای تبلیغ زبان و ادبیات ترکی «مشت بر سندان کوفتن» و «آب در هاون کوبیدن است.» :
«کار شما همان مشت بر سندان کوفتن و آب در هاون کوبیدن را به یاد میآورد که هرگز ثمری نداشته و نخواهد داشت. تنها ثمرهی آن این بوده است که چهره و نیت واقعی و حقیقت حسین صدیق یا همان «دوزگون» که ضد ایران و ایرانی و دشمن سرسخت فارسیزبانان و همهی مظاهر فرهنگی و تمدن آنان و دیگر ایرانیان است بیش از پیش آشکار شده است. در پایان باز هم از گنجینهی پربار و میراث غنی زبان و ادبیات پارسی مدد میگیریم که:
سنگ بدگوهر اگر کاسهی زرین شکند
قیمت سنگ نیفزاید و زر کم نشود.»
لحن صحبت و جملات شخص مذکور در سر تا سر مقالهی 45 صفحه به همین شکل فوق است که خواندید. اینجانب نیز قلم به دست گرفتم اما در شان خود نمیدانم که با چنان لحن مستکبرانه و چنان کلمات سخیف و رکیکی پاسخ بنویسم و به دید عموم بگذارم.
دشمن از دیدگاه دکتر صدیق – بر اساس اشعار و نگاشته هایشان- اصولاً افرادی از جنس نگارندهی مقاله هستند که در جهت تخریب فرهنگ و زبان مادری اقوام مختلف در داخل ایران، مطلب مینویسند. افرادی که مصداق نژادپرستی و آپارتاید هستند. فرد نژادپرست و رادیکال الزاماً فارس نیست اتفاقا نویسندهی این مقاله، خود ترک است. پس تعبیر کردن از کلمهی «دشمن» در شعر استاد به «فارس» یک غرضورزی محیلانه است. آن کس که زبان و ادبیات بخشی از مردم ایران را بخواهد محو و نابود کند، «دشمن» است و ممکن است حتی ترک باشد. آن گونه که احمد کسروی و دیگر نوچههایش بودند. ما به نظام جمهوری اسلامی معتقدیم و نه نظام جمهوری فارسی یا ترکی – آن گونه که رئیس جمهوری محترم جناب دکتر روحانی نیز ذکر کردند-.
ما جمهوری که بر اساس آئین مقدس اسلام، بنیان گذاشته شده است را حمایت میکنیم و هیچ گاه نمیخواهیم عناصر و جرثومههای تفکرات ملیگرایی فراماسونری، دانشمندان خدوم و ارزشمند ما را به بهانههای واهی از صف آحاد ملت فارس و ترک و کرد و عرب جدا کنند تا بتوانند به تنهایی آنان را ترور نمایند. این کار موازی با ترور دانشمندان هستهای است. قصد چنین افرادی بیرون کشیدن دانشمندان خدوم کشورمان از میان مردم است تا بتوانند در تنهایی و انزوا به خدمت آنان برسند. اما ما هیچ گاه نخواهیم گذاشت عالمان و فرهیختگانمان تنها بمانند. همان گونه که پدرانمان در سال 57 مجموعههای ملیگرا، فرماسونر و سلطنتطلب را تار و مار کردند ما نیز امروز نخواهیم گذاشت مملکت ما با چنین ترفندهایی تکه تکه شود و به سوی تفرقه، تجزیه و جنگهای فرقهای و قومی سوق پیدا کند.
در میان اشعار استاد دکتر صدیق، شعری هست که خطاب به یک «معشوق فارس» در سال 1344 (چاپ شده در کتاب اوچغون داخما) سروده شده است. فارس در میان اشعار ایشان نماد «معشوق» است. بسیاری از دانشجویان ایشان در طی این سالها فارس زبان بوده و هستند. در سیرهی عملی ایشان به جز مهربانی و دوستی در دانشگاه ها، میان آحاد دانشجویان چیزی ندیدیم. شعر «فارس قیزی» را در زیر میخوانید:
آخیجی لهجهلی گؤزهل فارس قیزی،
دینله گؤر نئجه خوش صدالییام من.
زردۆشتۆن یوردونون اودلو چیچگی،
طبیعتین پارلاق جمالییام من.
سنیندیر اۆرهگیم، سنیندیر جانیم،
ازلدن سنینله قایناییب قانیم.
سنین دوستلوغوندور عزّتیم شانیم،
منه التفات ائت، وفالییام من.
یولونا تیکمیشم وورغون گؤزۆمۆ!
سنه قربان وئررهم اینان اؤزۆمۆ؟
محبت آختارسان، ایزله سؤزۆمۆ،
دوستلوغون باشلیجا مقالییام من.
شیرین - اینجه دیللی گؤزهل فارس قیزی!
دیلیمده سؤز واردیر، کؤنلۆمده سیزی.
سئوگی یوردونون بیر پارلاق اولدوزو،
محبتین عشقی کمالییام من.
بیلیرسنمی کیمم؟ کوراوغلو دؤلۆ،
دوداغی سؤز آجی، اۆرهگی دولو،
محبت باغینین دردلی بۆلبۆلۆ،
سئوگی دۆنیاسینین هلالییام من.
ائلیمه دئییرلر آذری آئلی،
دیلیمه ایسه آذربایجان دیلی.
مبارز ائللرین آرخاسی بئلی،
تاریخین شوکت و جلالییام من.
هر آخشام واراندا لالهلی دۆزه،
سنی دیلهییرم من گزه - گزه.
محبتلی ال له قوناق گل بیزه،
نه واخدیر سنینله آرالییام من.
عاشیقم او سۆزگۆن آلا گؤزۆنه،
کؤنلۆمۆ اوخشایان دوزلو سؤزۆنه.
باشقا بیر کسله یوخ، دئییم اؤزۆنه،
منه ظۆلم ائیلمه یارالییام من.
اوددور بوردا بۆتۆن آخیش، دۆز، چیمن،
سئویرسنسه منی بیر کره دیللن.
نییه گیزلهییرسن سیرر سؤزۆن مندن،
اۆرهگیندن سنین کی حالییام من!
دۆزگۆن گلیب سنین جفاندان دیله،
دئییرسن تکی بیر عشوهلی گۆله:
حقارتله نییه باخیرسان بئله،
دردلیلرین غمی - ملالییام من.
عیسی مجیدی
به نام خدا